Visie

In het denken over de verantwoordelijkheid van het katholiek schoolbestuur naar zowel kerk als samenleving staan voor de Bond KBO drie bestuurlijke principes centraal: subsidiariteit, solidariteit en spiritualiteit.

Subsidiariteit

heeft betrekking op verantwoordelijkheid dragen en verantwoording afleggen. Onder subsidiariteit wordt doorgaans het beginsel verstaan dat een hogere overheid niet moet regelen wat een lagere overheid zelf kan. Het is een beginsel uit de sociale leer van de katholieke kerk.Het uitgangspunt voor het beginsel vormt de positie van het individu en de keuzes die individuen maken door zich bij sociale verbanden aan te sluiten. In dit verband wordt het als onrechtvaardig gezien dat men het individu en deze lagere sociale verbanden taken ontneemt die het zelf kan uitvoeren.

Solidariteit

is Jezus herkennen in de naaste. Uit de waardigheid van de menselijke persoon wordt het “niet-schaden beginsel” afgeleid, dat onze vrijheid afgrenst van die van anderen. Wij ontlenen hieraan op microniveau de opdracht om aan elk kind maximale ontwikkelingskansen te bieden.

Op macroniveau leidt solidariteit tot aandacht voor de zwakkeren in onze samenleving en tot het leveren van een bijdrage aan de reductie van sociale ongelijkheid. Solidariteit is sterk verbonden met het morele principe van rechtvaardigheid zoals we dat in de christelijke traditie kennen. Dit principe is in het kader van de huidige discussie over de rol van besturen bij het bestrijden van bijvoorbeeld onderwijsachterstanden uitermate actueel.

Spiritualiteit

verwijst naar zingeving en aandacht voor waarden. Zingeving verwijst naar de reflectie op bestemmingsvragen. Het zoeken naar bestemming en zingeving is een proces waarin voortdurend gereflecteerd wordt op het eigen zijn, de eigen essentie en het perspectief waarin een persoon wil gaan staan.

Spiritualiteit is richtinggevend voor het individu, omdat het gebaseerd is op waarden die verwijzen naar de diepste bedoeling van het bestaan. Deze diepste of heilige waarden inspireren en motiveren mensen, integreren andere waarden tot een samenhangend geheel en hebben ook een kritische functie voor het handelen. In het geval van katholiek onderwijs vormen Schrift en de Traditie deze bron van inspiratie. Ze integreren de verschillende waarden tot een geheel en hebben een kritische functie voor het handelen.

Deze drie principes vormen een belangrijk referentiekader voor het denken over goed katholiek bestuur en zijn voor het huidige denken over bestuurlijk handelen uiterst actueel en relevant. Ze kunnen dan ook beschouwd worden als belangrijke criteria voor het zoeken naar een antwoord op de vraag wat ‘besturen in hoofdlijnen’ nu inhoudt voor katholieke besturen.

Reageren is niet mogelijk