Dit is de titel van een aardig, pas verschenen boekje geschreven door Ingrid Overeem, een lerares in het primair onderwijs, zoals er vele duizenden zijn, die dagelijks onderwijs verzorgen aan de kinderen van Nederland.
Ingrid beschrijft op heel persoonlijke wijze een aantal veranderingen in ons onderwijs sinds de komst van de basisschool in 1985. Ze geeft zo haar visie op onderwerpen als klassenverkleining, Weer Samen naar School, ID-banen, het rugzakje, GOA en VVE, gymbevoegdheid, urenregistratie, werkdruk en normjaartaak.
Daarnaast schrijft ze over haar persoonlijke belevenissen met haar kinderen in de klas. Dit verhaal is heel herkenbaar en laat goed zien wat een gemiddelde lerares basisonderwijs dagelijks meemaakt op school met kinderen, ouders en collega’s. Vooral de verhalen over de leerlingen die boven het maaiveld uitsteken door hun gedrag zijn soms heel aangrijpend. Zij geeft heel goed het gevoel van machteloosheid weer, dat bij de mensen op de werkvloer vaak leeft als het om de begeleiding van deze kinderen gaat. Het onbegrip en de bemoeienis van de ouders van de ‘gewone’ kinderen weet zij treffend neer te zetten.
Maar ook de enthousiaste verhalen als het lekker draait in haar groep liegen er niet om. Ook dat beschrijft een stukje werkelijkheid en wanneer die dagen er niet bij zouden zijn, hadden wij heel veel leraren met ziekteverlof thuis zitten. “Leraar zijn, elke dag anders” is de reclameslogan van de overheid om het vak van leraar te promoten. Het verhaal in dit boekje geeft een goede illustratie hiervan.
Alle collega’s van Ingrid zouden dit verhaal moeten lezen. Zij zullen zich zeker hierin herkennen. Maar wie het boekje vooral zouden moeten lezen, zijn de ministers, de staatssecretarissen en de ambtenaren van de ministeries, die het beleid maken, waar Ingrid en haar collega’s dagelijks mee worden geconfronteerd. Ook voor de besturen, die vandaag de dag vaak op afstand opereren, is het aan te bevelen om weer eens te lezen hoe de mensen, die dagelijks met hun benen in de klei staan, het beleid van bovenaf ervaren.
Ingrids conclusie is niet voor niets dat een kwaliteitsverbetering alleen kan worden bereikt als er wordt geluisterd naar de mensen aan de basis. Bottom-up werken is haar devies. Als u wilt weten wat het antwoord van Ingrid is op de vraag: “Leerkracht zijn, droom of nachtmerrie?” dan moet u toch echt het boekje zelf lezen.
U kunt dit boekje bestellen via www.boekscout.nl , ISBN nummer 978-90-8834-534-0
Meer informatie: Rob Pinkse, T 070 3568716, E r.pinkse@bkonet.nl